Nu ons werk in Bajanhongor erop zit, is het tijd om in de richting van ons eindpunt te reizen: Ulaanbaatar. Dat doen we via een tussenstop in Karakorum, waar we overnachten in een hostel dat ons is aangeraden door Jan, één van de lezers van onze blog. Goeie tip, merci Jan. Onderweg is er weer van alles te zien, onder meer twee steppearenden (Aquila nipalensis), hoog in de lucht, en […]
Waar de Tent van Dzjengis Khan ooit Stond Lees meer »
Tussen Hovd en Altaj liggen 470 km. We gooien onze tanks vol en terwijl Frank nog iets met zijn telefoonkaart gaat regelen in een winkeltje wacht ik buiten op mijn motor. Opeens komt er een jonge twintiger naar me toe. Hij stopt me twee blikken frisdrank in de hand en steekt zijn duim op, lacht zijn tanden bloot, en dan is hij weer weg. Het is een gift aan de
Easy Riders in de Gobiwoestijn Lees meer »
Het Tolbomeer ligt op amper 45 km van Ölgi en het is hier dat de arendjagers uit de regio half september nu al 23 jaar verzamelen om zich te meten met elkaar. Eind september is er het internationaal bekende en meest vermaarde arendenfestival in Ölgi zelf, waar tegenwoordig half de wereld zich aan komt vergapen. Maar hier aan de oevers van het Tolbomeer is het nog veel kleinschaliger, al zijn
Het Arendenfestival aan het Tolbomeer Lees meer »
Hoe leeg en eindeloos het wilde westen van Mongolië is, ervaren we wanneer we met onze chauffeur Cada naar het woest nationaal park van Tavan Bogd rijden. Dat ligt op zo’n 170 km van Ölgi, en het belooft een pittige rit te worden in de tot op de draad versleten Land Cruiser van onze chauffeur. Om te starten heeft Cada zo’n vijf minuten nodig. Daarna rijden we over pistes die
De Witte Wildernis van Tavan Bogd Lees meer »
Als Sint-Pieter mij ooit aan de hemelpoort vraagt wat ik in mijn leven zoal heb uitgevreten, dan zal ik zeggen: “Piet, ik reed ooit eens 18.000 km met een motorfiets tot in Mongolië om er een man te ontmoeten die bij zijn tent een arend hield. En samen met die man en zijn arend ben ik te paard gaan jagen op vossen.” Over de kale bergen van West-Mongolië galoppeert een
Op Stap met een Arendjager Lees meer »
Bij elke grensovergang met Rusland is er bij de reiziger toch altijd een zekere onrust. Maar aan de grens van Rusland en Mongolië is dat voor niks nodig. We worden vriendelijk en in het Engels te woord gestaan door de immigratiepolitie en door de douane. Onze bagage openen is niet nodig. “Heb je wapens bij”, vraagt de douanier. “Drugs?” “Alleen een fles wodka”, zeg ik. Hij lacht en zegt dat
