Rusland

Einde van de Wereld

Eind-van-de-Wereldgevoel

Alleen al aan de naam kan je horen dat dit een verafgelegen plek is: Ongoeday. Dan weet je dat je niet meer in Russisch invloedsgebied bent, maar terug bij onze vrienden, de Kazachen. Dat blijkt ook zo: na een hele dag bochten pakken over een vlekkeloze asfaltweg in de Russische Altai, arriveren we met slecht weer in Ongoeday. Hier zijn de Europese aangezichten weer verdwenen en zijn de oosterse gezichten […]

Eind-van-de-Wereldgevoel Lees meer »

Kotsj Agatsj

Cruisen door Siberië

Onze laatste avond in Semey dineren we in The Loft. Mocht u ooit eens in Semey verzeilen, ga dan eten in The Loft. Prima service en uitstekende keuken. En doe de groeten aan een vrouwelijke kelner die Aka heet.  Bij het buiten rijden van Semey kruisen we de Irtysj Rivier en vanaf dan gaat het over goede wegen naar de grens met Rusland. Niet ver buiten de stad passeren we

Cruisen door Siberië Lees meer »

Reizen op de Planeet Rusland

In Wolgograd nemen we afscheid van Alexander en Elena, die ons zo voortreffelijk door de Kaukasus hebben geloodst. Wolgograd is voor ons een keerpunt in de reis: vanaf nu rijden we duizenden kilometers naar het oosten. De stad uitrijden is een belevenis: Wolgograd strekt zich over 85 km uit langs de oevers van de Wolga, voornamelijk de rechteroever. Een beetje zoals Antwerpen. Maar hier hebben ze tenminste wél een brug

Reizen op de Planeet Rusland Lees meer »

De heuvel van Mammajev Koergan en Moeder Rusland

Oorlogsgruwel in Wolgograd

Zou er één stad op de wereld zijn waar zoveel bloed werd vergoten op enkele tientallen vierkante kilometer als Stalingrad, vandaag Wolgograd? Daaraan denk ik als ik in gezelschap van een gids, die de oorlogsgeschiedenis van de stad en zijn monsterlijke slag goed kent, de 200 trappen bestijg die naar de honderd meter hoge en daarom strategisch erg belangrijke heuvel van Mamajev Koergan leidt. Het zijn er 200 omdat de

Oorlogsgruwel in Wolgograd Lees meer »

Tempel van Elista, Kalmukkië, Rusland

Door de Steppe van Kalmukkië

Urenlang rechtdoor rijden. Vervelend, denkt u. Dat ze maar niet in slaap vallen op hun motor. Maar hier, in Kalmukkië wordt motorrijden een zen-beleving. Met een steeds wijkende horizon en links en rechts van de weg alleen maar verdord steppegras, lijkt het wel alsof ik in een tunnel rijd. Maar vervelen doe ik me niet. Kijk daar, een kiekendief!  En dan weer een uur niks. Maar in dat uur denk

Door de Steppe van Kalmukkië Lees meer »

Avondstond in Tschoh, Dagestan

Peis en Vree in Dagestan

We rijden naar Kezenoi Am. Am betekent meer. Het is een bergmeer, waar je allerlei leuke dingen kan doen, zoals in een hutje aan het meer zitten en bbq’en. Dat is wat Tsjetsjeense families doen. In het hotel ontmoeten we een Russisch team van professionele endurorijders, die aan Redbull-wedstrijden meedoen. Ze komen uit de Krim en zijn zwaar getraind. Ze zitten bekaf aan tafel. Om op te kikkeren drinken ze

Peis en Vree in Dagestan Lees meer »

Biznes-Tsentr "Groznyy-Siti"

Grozny: Stedenbouw op zijn Russisch

Ik ken Grozny vanuit het nieuws. Hoe de stad, Stalingradgewijs, naar een uiterst bittere strijd tussen Russen en Tsjetsjenen, tussen 1999 en 2002 werd gereduceerd tot een puinhoop waar amper nog een muur overeind stond.  Uw dienaar valt dan ook haast van zijn motor wanneer hij in goed gezelschap Grozny binnen rijdt. Voor ons opent zich een panorama dat lijkt op een mini-Dubai. Maar dan op zijn Russisch. Het ene

Grozny: Stedenbouw op zijn Russisch Lees meer »

School Beslan

Deprimerende Dag: eerst Beslan en dan de Flikken

Na ons bezoek aan de Elbruz dalen we af en scheuren we nog 320 kilometer tot in Beslan, in de deelrepubliek Ingoesjetië, waar we linea recta naar de dorpsschool rijden. Op 1 september 2004 vond hier een van de ergste terroristische acties in Rusland plaats. Tientallen gewapende Tsjetsjeense aanvallers bestormden toen al schietend de school, uitgerekend toen de leerlingen zich tijdens de eerste schooldag op de speelplaats verzamelden. De terroristen

Deprimerende Dag: eerst Beslan en dan de Flikken Lees meer »

Necropolis van Dargavs

De Stad van de Doden

De weg naar Rusland loopt door een smalle kloof, met tientallen middeleeuwse versterkingen en torens. Meer dan een kilometer voor de grens botsen we op een enorme file, maar op aanwijzingen van Georgische en Russische bestuurders rijden we langs de file tot bijna tegen de Georgische grensbareel.  Hulp van de Russen Aan Georgische kant loopt het ‘uitchecken’ vlot. En dan is er de volgende file, tot de Russische grenspost. Die

De Stad van de Doden Lees meer »

Scroll naar boven