Vanuit Osh rijden we door de bergen van Kirgizië. In de richting van het dorpje Kazarman kruisen we een hoge pas, die ons offroad tot boven de 3.000 m brengt. Bovenaan worden we begroet door een man met een gouden glimlach. Hij zit samen met een paar kameraden wat te drinken op pashoogte. Hij gebaart dat hij met mijn motor wil rijden en offreert zijn paard in de ruil. Wat […]
De Bestorming van Lake Song Köl Lees meer »
Gevloek op de parking van Grand Hotel Chavo in Osh. Nadat we een dag eerder bij ‘Zorro’ in Osh onze banden hebben laten vervangen (na samen 28.000 km te hebben gereden zonder een lekke band), staat mijn achterband plat. We zijn al uitgecheckt en helemaal opgezadeld wanneer ik dat euvel vaststel. Dat leidt tot opperste verwarring in het hotel, waar we net handenwuivend zijn buiten gestevend en exact een halve
Banden, Ventielen, Brillen en Schapenvet in Osh Lees meer »
Vrijwel onmiddellijk na Langar gaat de Pamir Highway in een serie haarspeldbochten omhoog naar de 4.344 m-hoge Kargush-pas. Daarbij ontrolt zich een berglandschap dat zijn gelijke niet kent, met de meer dan 6.000 m hoge sneeuwbergen van Afghanistan, die aan de rechterkant het schouwspel domineren. Het is een van de mooiste etappes die een motorrijder kan rijden. Urenlang komen we geen ander verkeer tegen. Na de pas komen we in
Het Moment van de Waarheid Lees meer »
We vertrekken vroeg voor onze rit van de Tadzjiekse hoofdstad Dushanbe naar Kalaikhum, een klein stadje in het woeste Pamirgebergte. Dat valt reuze mee, want we karren over een weg die nog maar pas helemaal geasfalteerd is. Kalaikhum ligt in de autonome regio Badachsjan en het is de springplank voor iedereen die vanuit Dushanbe de woeste wereld van de Pamir wil bezoeken. Badachsjan is een van de meest afgelegen gebieden
Dwars door het Pamirgebergte Lees meer »
Is Oezbekistan een mooi land, vraagt u? Nee, het is een lelijk land, een van de lelijkste die ik al heb gezien. Onderweg tenminste, als je door een post-industrieel landschap rijdt vol draden en masten, pijplijnen en schoorstenen, gasleidingen boven de grond in dorpen en steden, en installaties om methaan op te pompen en te verwerken. Maar de highlights van het land zijn fantastisch. En natuurlijk zijn er de Oezbeken.
Kopzorgen over een Grensovergang Lees meer »
De zon is net onder als we bij het Registan in Samarkand aankomen. De madrassa’s met hun indrukwekkende poorten liggen aan 3 zijden van het plein in een grijze schemering, die alleen hun silhouetten onthult. Maar als op een teken van een onzichtbare regisseur worden de lichten aangestoken en baadt het Registan als bij toverslag in een zachte gloed, die de kleuren van het fantastische majolica-werk op zijn gebouwen doet
Het Mooiste Plein van Azië Lees meer »
Tussen Khiva en Bukhara liggen 430 km. Zo’n 250 daarvan rijden we over een nieuwe betonnen autostrade. De temperatuur blijft onveranderd rond de 42-43 graden. Dat maakt dat we af en toe stoppen om onze velgen en banden te laten afkoelen, want een klapband met 120 per uur is het laatste wat je hier wil meemaken. Weeral goed choco bereiken we Bukhara, de belangrijke stad langs de oude Zijderoute, die
Bloedstollende Verhalen uit het Mooie Bukhara Lees meer »
Vanaf de mooie stad Astrachan, in het huidige Rusland, reizen we nu al dagenlang over de oude karavaanwegen van de Zijderoute. Eén van die routes leidt van Astrachan, aan de noordkant van de Kaspische Zee, tot in Samarkand, een van de parels in het rijtje van de beroemde steden langs de Zijderoute: Khiva, Buchara, Samarkand en Margilan. Van daaruit leidden destijds de karavaanwegen naar China, over de torenhoge passen van
Onder de Minaretten van Khiva Lees meer »
Ik had gezworen nooit nog een poot in Karakalpakstan te zetten, de depressief makende regio rondom het Aralmeer, die grenst aan Kazachstan. Toen ik er in 2003 passeerde om verhalen op te tekenen voor mijn boek over de Zijderoute en er reportages schreef over de milieuramp die het Aralmeer door menselijke domheid had getroffen, was ik er zeker van dat ik de lelijkste plaats ter wereld had ontdekt en met
De Dood van het Aralmeer Lees meer »
Uitgewrongen als een zeemvel, zo voel ik mij wanneer ik voor een hotelletje in het godvergeten Kunrad in Oezbekistan halvelings van mijn motor val, na de langste en de meest mottige motorrit van mijn leven. Twee boosdoeners die ons beiden gesloopt hebben: de abominabele staat van de ‘weg’ en de loden hitte. WTF am I doing here?? Lijk Het begint in de ochtend aan de grens van Kazachstan en Oezbekistan.
Twaalf Uur ‘On the Road to Hell’ Lees meer »
