Mtskheta. Als u het van de eerste keer correct kan uitspreken, trakteren wij u een pint. We logeren vlakbij Sveti Tskhoveli, de kathedraal van de Twaalf Apostelen. De kathedraal is duizend jaar oud. Ze is op haar beurt gebouwd op een koningspaleis, waar een deel van de mantel die Christus droeg tijdens zijn calvarietocht naartoe zou zijn gebracht. Dat gebeurde kort na zijn dood door Elias, die bij de kruisiging
Sidonia en de Mantel van Christus Lees meer »
Net voor ons vertrek in het sympathieke bergdorp Tsageri hebben we een lang gesprek met de eigenaar van het pensionnetje waar we verblijven. Zijn naam is Katcha en hij analyseert de gespannen verhouding tussen Georgië en Rusland. Hij waagt zich aan een boude voorspelling: “Rusland kan zich niet permitteren deze oorlog te verliezen, maar ik ben er zeker van dat het Rusland zoals we het nu kennen binnen een jaar
’t Is Hier Goed: 40.000 Jaar Wonen in Kutaisi Lees meer »
Buitenlanders zijn graag gezien in Georgië. En Belgen hebben nog een voetje voor. “Belgium? Ha! Brussel! Waar het hoofdkwartier van de Nato gevestigd is. Thank you!”, zo verwelkomen de Georgiërs ons soms. Europese vlaggen zijn overal. Het is duidelijk: Georgië wil erbij horen. Zijn er nog obstakels te nemen? Beslist. Zo blijft de relatie met Rusland problematisch. De Georgiërs hebben eerder meegemaakt, wat Oekraïne nu meemaakt: de Russen bezetten sinds
Na één week in Georgië zijn we zeker: waar je ook gaat in Georgië, van zijn groene, met wijngaarden bedekte valleien tot in de hoge bergen van het afgelegen Svanetië aan de grens met Tsjetsjenië en Zuid-Ossetië, het land stelt nooit teleur. Rusland en Turkije Georgië ligt op de kruising tussen Europa en Azië, wat verborgen tussen de plooien van het machtige Kaukasusgebergte en gesandwicht tussen Rusland in het noorden
Toerisme in Georgië: tussen Hoop en Vrees Lees meer »
Na de afdaling van de Zagar-pas volgen nog ettelijke kilometers over het asfalt, waarbij ik mezelf haast een hartverlamming bezorg wanneer ik over een groot en diep rond gat rijd, waar klaarblijkelijk een putdeksel in de weg is verdwenen. Gelukkig loopt het goed af, maar de vering is nu wel écht getest. Tijdens onze afdaling passeren we kleine dorpen, met schaduwrijke dorpsstraten dankzij lange rijen loofbomen die de baan afzomen.
Op Kroeg in Tsjageri: QED Lees meer »
De Zagar-pas verbindt Ushguli met Lentekhi. Hij ligt op 2.651 m en biedt een onovertroffen zicht op de reuzen van de hoge Kaukasus. We hebben geen idee hoe de onverharde pas er bij ligt en ik moet toegeven dat mijn eerste gedachte is, bij het ontwaken in de tent: “Hoeveel keren ga ik op die klotepas op mijn snuit gaan?” Gletsjers? Maar dat zijn zorgen voor later: eerst marcheren Frank
Bij het ontwaken in ons kleine pensionnetje in Mestia regent het pijpenstelen en dus zijn we het snel eens: dit wordt een rustdag. Vijf jaar geleden, toen ik voor het eerst in Mestia was, leek het stadje klaar om een nieuw Chamonix te worden. Maar van die bouwwoede is niet veel meer te zien. De uitbouw tot Zwitserland in de Kaukasus zal nog even moeten wachten en met de situatie
Mestia en zijn Torens Lees meer »
Terwijl we over onze intercom in onze helmen nog napraten over de beleefdheid, de gemoedsrust en de wellevendheid van de Turken die we ontmoetten, doemt net over de grens van Turkije en Georgië de stad Batumi op. Al van ver zien we de enorme torengebouwen van de hotels. Batumi is een nepstad, een soort Las Vegas aan de Zwarte Zee, waar de Russen komen baden en gokken en de Turken
Las Vegas aan de Zwarte Zee Lees meer »
Na Sivas verandert het landschap. We rijden urenlang door immer kaler wordende heuvels en over pasjes die tot 2.100 meter hoog zijn. Ons einddoel voor vandaag is de oeroude stad Bayburt, in het noordoosten van Turkije. De hotelbaas van het Otel Bayburt Konaklama verwelkomt met koffie en de woorden: ‘Welcome! I like your culture!’ Bayburt is wat ze in het Engels een backwater zouden noemen. Een verafgelegen stad in het
De Citadel van Bayburt Lees meer »
Het is zondag in Amasya. De stad loopt vol met kuierende Turkse toeristen. Op de promenade schuiven mensen aan voor een ijsje, een pretzel, wafels, een pita. Moeders wandelen er met hun kinderen aan de hand. Vader neemt foto’s met zijn gsm. Dat is wat mensen overal ter wereld doen als ze een vrije dag hebben. Langs de rivier staat er zelfs een bronzen beeld van een Turkse krijger uit
Puma, de Reddende Engel Lees meer »
